NATIONALE INTERCLUB, ronde 2, 11 oktober
Goede 2e ronde met 2x winst en 1x gelijkspel.
Afd. 4B : Izegem 1 – DeMercatel 2 (St Amandsberg) 2-2
Stefaan – Jeroen Vanacker (1880) 0-1
Thibeau – Simeon Bruyland (1861) 1-0
Thymen – Daan Van Looy (1800) 1-0
KobeE – Bert Tollenaere (1803) 0-1
Stefaan was niet helemaal fit en leed een snelle nederlaag. Ik probeer zijn pen over te nemen, al zagen mijn ogen het allemaal maar vanuit de verte. Eerste blik: zit er nog een ploegresultaat in? M.a.w. 2 uit de resterende 3 borden? Jawel, zo leek, want Thymen en Kobe stonden een kwaliteit voor, terwijl bij Thibeau de lichte stukken werden geruild. Later kon ik de gang van zaken nauwer volgen. Kobe hield het niet: hij moest de kwaliteit terug inleveren en ondertussen waren er enkele pionnen verdwenen. Zijn twee torens konden niets meer rechtzetten tegen de dame. Thymens materiële voorsprong daarentegen zorgde voor altijd maar groeiend overwicht en met zijn machtige torens behaalde hij een knappe winst. Bij Thibeau kwam het tot een toreneindspel met, zo leek, de betere kansen voor zijn tegenstander. Die had twee verbonden vrijpionnen in het centrum, maar die liepen zich schaamtelijk te pletter, terwijl Thibeau ‘stilletjes’ met een randpion wist te promoveren. 2-2 en diepe zucht. Ik hoorde nog deze wijze quote van Thibeau tijdens de analyse: “hier wist het niet meer en dan heb ik het maar een beetje moeilijk proberen te maken”. (JohanD)
Afd. 4F : Izegem 2 – Deinze 1 3,5-0,5
Daan – Milan Bracke (1981) 1-0
Nico – Christof De Baets (1792) 1-0
Gilles – Laurent Leroy (1588) 1-0
Hassan – Niels Vande Vyvere (1526) 0,5-0,5
Op zondagnamiddag mochten we Deinze 1 verwelkomen. Bij deze ploeg leken er wat verschuivingen in de opstellingen te zijn geweest, waardoor we op borden 2, 3 en 4 toch wel ratingfavoriet waren. Het was nu aan ons om dit ook te tonen.
Gilles begon op bord 3 met heel wat enthousiasme aan de partij en nam tijdens de opening het volledige centrum in beslag. Wat er daarna precies gebeurde, is mij wat ontgaan, maar plotseling had Gilles een extra paard. Dit extra stuk bleek dan ook meer dan voldoende. Hij speelde de partij keurig uit en won nadat zijn tegenstander een tweede stuk weggaf en vervolgens opgaf.
Op bord 4 kwam Hassan met een vrij gelijk opgaande stelling uit de opening. Zijn tegenstander zag wel een mogelijkheid om een aanval op de koningsvleugel op te bouwen, en dat lukte ook. Hassan verdedigde goed en plotseling hoorde de speelzaal zijn tegenstander remise voorstellen. Hassan twijfelde geen seconde en aanvaardde het voorstel.
Ikzelf mocht het opnemen tegen de hoogst gequoteerde speler van Deinze. Ik opende vrij rustig, maar kreeg al snel de kans om geleidelijk een aanval op de koningsvleugel op te bouwen. Mijn tegenstander moest heel wat tijd investeren om zijn stukken correct te positioneren ter verdediging. Toen ik vervolgens een pion offerde, durfde hij die vermoedelijk door tijdsnood niet te nemen, waardoor mijn f-pion kon doorschuiven tot de zesde rij. Iets later offerde ik een kwaliteit, wat beslissend bleek te zijn. De koning van mijn tegenstander stond op dat moment immers erg zwak. Omdat een aanval niet altijd hoeft te eindigen in schaakmat, koos ik voor een toreneindspel met drie extra pionnen. Mijn tegenstander zag dat dit niet meer te redden viel en gaf dan ook op.
De langstdurende partij vond plaats op bord 2, waar Nico zowaar op tijd aan het bord arriveerde. Dit keer koos Nico voor een rustige partij, waarin er gedurende lange tijd werd gemanoeuvreerd. Tot ik plotseling zag dat hij twee pionnen voorstond en met een tactiekje de dames kon afruilen. Het kostte Nico nog wat werk om deze twee pionnen in winst om te zetten, maar uiteindelijk lukte dit overtuigend.
Een mooie 3,5-0,5-overwinning voor Izegem 2 dus! (Daan)
Afd. 6K : Izegem 3 bye
Afd. 6K : Izegem 4 – Menen 3 2,5-1,5
JohanD – Jaron Notebaert (1748) 0,5-0,5
Matteo – Francky Vierstraete (1714) 1-0
Lander – Efrem Vercaigne (1581) 1-0
Leon – Yanni Brutin (1683) 0-1
Leon was het eerst klaar. Voor zover ik heb gezien is het vermoedelijk het te lang uitstellen van de rokade dat hem dwars heeft gezeten. Op bord 2 kreeg Matteo de bordjes weer gelijk na een speciaal moment. Zijn tegenstander had heel rustig geopend, Matteo had er een stevige positie tegenover gezet en toen begon de partij echt met een stukruil in het centrum. Maar Matteo’s tegenstander nam het stuk niet terug met de evidente pion, maar met de loper die op de diagonaal achter de pion stond (?!?). Een onmogelijke zet van de loper, maar vooral ook “aanraken is zetten”! Ontdaan toen Matteo hem op zijn erg vreemde zet wees, probeerde hij verder te spelen met de pionzet (… mispakt … ik kan toch niet anders dan … want … toch …) maar Matteo eiste terecht met de loper te spelen, wat stukverlies betekende. Na nog wat gekerm werd het dan maar direct opgave en een ontstemd vertrek uit de speelzaal.
Lander verzeilde opnieuw een scherpe partij met verschillende rokades. Er stond lang een onduidelijke stelling maar die werd plots duidelijk zonder dat je er naar hoefde te kijken. Zijn tegenstander maakte immers plots erg hoorbaar misbaar na stukverlies (blunder onder druk?). Lander leidde vervolgens feilloos naar de winst. Meteen kon ik in een zetel naar remise en ploegwinst stevenen. In de opening had een dapper paard mij het loperpaar bezorgd, wel ten koste van wat achterstand in ontwikkeling. Maar toen de zware stukken van het bord waren had ik niets meer te vrezen. Mijn tegenstander weigerde eerst nog de remise (gezien onze 2-1 voorsprong) maar toen ik verder ruilde naar ongelijke lopers was de zaak beklonken. (JohanD)
